viernes, 24 de febrero de 2012

¡Salut!

Encara soi vivo, no creigatz que he ixublidau ista fenestreta que ubrié fa bellas anyadas en o ret.
Puet-estar que me cansé d'escribir, que no sabeva que decir, que no teneva prou de tiempo.
Fa meses marché a atro lugar, a vivir una mica luen por bells meses. Ye bella cosa temporal, no tos ne faigatz. Tendretz noticias de yo, ¡que sí, que encara bi soi!
Aqui tos dixo bellas foticos d'istas tierras en as que agora soi.
Salut ta totz.

sábado, 20 de agosto de 2011

Corona borealis

De todas as constelacións, una d'as que más goyo me fan ye Corona borealis. Ye una constelación prou simpatica ya que as suyas estrelas forman una sonriseta y encara que ye chicota y que no brilla guaire, ye una d'ixas constelacions que siempre prebo de viyer. Ta viyer-la cal alufrar (de nueitz, prou que sí) ent'o Ueste, junto a la constelación de Bootex u l'estrela Arturo. EN o video que he penchau astí baixo la viyeretz como una C ao revés.


¿Hetz puesto viyer al Perseidas ista anyada?


¡Salut!
http://www.youtube.com/watch?v=E2pkIrEKFKM&feature=player_embedded


jueves, 19 de mayo de 2011

Contradanza de Cetina.



Ista nueit, a nueit magica de totz os 19 de mayo, o cielo y l'infierno se ubren ta ninviar-nos a dos convidaus, protagonistas d'una historia recentada a a luz d'as hachas y a o ritmo d'a mosica, a luna y o diaple, que juntos nos ferán remeranza d'o que estión os nuestros debanpasaus y o que somos nusatros, Celtiberia.

Una nueit en a que en o lugar celtiber de Cetina rimane completament escuro, a la luz d'as hachas portadas por o sequito d'animas d'o diaple, os cuals realizarán una danza d'adoración a la luna.

Una nueit en a que os espritos d'a celtiberia de fan sentir mas que no nunca.

viernes, 22 de abril de 2011

Diya d'a Tierra



Goyoso diya d'a Tierra ta totz.

sábado, 19 de marzo de 2011

Tornando



Dimpués de muitos meses d'hivernación, sin ganas d'escribir, he creyiu que caleva fer sinyals de vida. He estau bells meses con brenca ganas de fer cosa, os desamens, os trevallos, embolics y más embolics. Sincusatz-me os que gosatz de cabo ta qand fer una uelladeta a o mío blog, pero soi humano y por lo tanto imperfecto.

Istos días de buen orage, me fa asabelo goyo de nueitz de devantar l'ambiesta a l'atra metat, a la superior aon as estrelas son siempre uellando-nos encara que muitas vegadas as boiras no nos dixen comprobar-lo.
Ue a luna ye más graniza y más brillant que no pas mai. Junto a ista os dos míos astros preferius son Sirio, ixa estrela que brilla más que no pas atra y que dica meya nueit se dixa viyer ent'o sur y tamién as Pleyades, una colla de estreletas muit chicorronas pero que manimenos en juntar-se fan un collar de estrelas entre Orión y Tauro.
Viyer o firmamento me plena de paz y tranquilidat. Tos convido a que compartatz ista experiencia. Astí alto no bi ha problemas, no bi ha miedo a o esdevenir, ye tot un mar de tranquilidat.

martes, 28 de diciembre de 2010

Zaragoza s’esbodrega.


Seguntes zaguers estudeos pareix que o subsuelo d’a ciudat de Zaragoza ye colapsando qual formaje grouller y tot indica que d’aquí a bells anyos caldrá fer rapel ta rezar-le t’a virgen (¡Que’n ye de triste! ¿Agora qué feremos os domingos de maitins?)

Fa bells diyas sentiemos a un jubilau d’o bico de Delicias decir que en fendo una gambada con o suyo can por a Ciudat Universitaria, o suyo can fació as suyas necesidatz en o jardín d’o edificio de geologicas, como siempre fa y qual estió a suya sorpresa quand viyó que aon yeran os pozals d’a basura amanixión bells foraus gigants que se avalón os pozals. Alavez debió dixar os zurrunyetz d’o suyo can en o jardín y asinas totz os diyas dend’alavez. Más conmovedora ye l’historia de Dn. Jusepra Bogordo que perdió o suyo tren ta Lumpiaque ya que o bus Circular2 que lo heva de levabar ta l’estación de Delicias estió minjau sin piedat por uno d’istos malvados foraus y habió de aguardar meya hora dic’o venient bus perdendo asinas qualsiquier asperanza de plegar-ie con prou de tiempo.

As reaccións d’os políticos no han tardau en amanixer: A presidenta d’o P-DO (Partiu de dreitas oregonés) afirmava que a culpa ye de Zapatero que ye crevando Espanya. Mientras, o alcalde d’a Ciudat pediva tranquilidat a totz ya que si tot continava asinas en vez de tranvía, podremos disfrutar en no guaire tiempo d’a primer línea de metro. O president d’a CCCA (Colla de caciques colocadores d'amigos) anunciava que si o suyo partido ganava as próximas eleccions fería un parque tematico en as espelungas creyando alavez trevallo y prosperidat ta tot Oregón. A JBI (Junta de baturros indepes) no ha deixau l’oportunidat ta demandar l’independencia t’Oregón ya que iste feito comtimuestra a irrefutable esferencia entre Oregón y Espanya.

Con iste panorama muitos vecinos d’a ciudat han decidiu fuyir-ne y marchar a otros lugars, como Calatayub, aon a gent se ye corrindo d’o gusto en pensando que muit luego Calatayub será a mayor “ciudat” d’Oregón. “Se ye fendo justicia, ¡Calatayub 4ª provincia ya!” exclamava una bilbilitana de bien mientras sosteniva con a man dreita un ixemplar d’o ABC recient mercau.
Continaré a informar-tos-ne. Buena nueit ta totz.

sábado, 30 de octubre de 2010

O Samaín, a nueit d'animas.

Maitín en amagar-se o sol por l’horizont comencipiará o Samaín, con o que comencipa o nuevo anyo celta.

T’os celtas, en ista nueit, a zaguera nueit d’octobre ta nusatros, rematava l’epoca d’a cullida y comencipiava l’epoca d’a escuridat en a que en a primera nueit a finestra que dividiva o mundo d’os vivos y o d’os muertos disparixeva. Os espritos tornavan t’o mundo d’os vivos y vagavan por os camíns. Os vivos ta proteixer-se d’els, dixavan comida en as puertas d’as casas. A isto cal adivir atra tradición celta que consistiva en tallar as capezas d’os enemigos y fer-las servir como pozal u metendo-les una viala dentro ta que totz la viyesen, que pareix que garra relación teneva una tradición con l’atra, manimenos con o paso d’o tiempo se chuntoron en o que se conoix como a nueit d’animas, que en bels puestos encara se conoix como Samaín. En muitos puestos d’a nuesta geografía preban de conservar ista tradición fendo asabelas actividatz como fan en os lugars de Trasmoz y Radiquero (d’aon son as crabazas d’o fundo d’o blog).


Agora son os ninos os que más gosa cilebrar ista fiesta, cosa que me fa asabelo goyo, manimenos habrían de saber d’aon viene ista fiesta, qué significava, qui yeran/son/somos os celtas y por qué ye una fiesta que se ha expandiu por tot o planeta.
¡Goyoso Samaín, nueit d’animas ta totz!